Στο παρόν τεύχος, αρχικά, παρουσιάζεται η άποψη του Αυγουστίνου σχετικά με τη θέαση του Θεού, μια θέση που άσκησε καθοριστική επιρροή στη διαμόρφωση της Λατινικής Θεολογίας και η οποία τοποθετείται σε σαφή αντιπαραβολή προς την ελληνική θεολογική παράδοση, όπως αυτή εκφράζεται στο έργο του Γρηγορίου Παλαμά, ο οποίος υποστήριξε τη δυνατότητα άμεσης εμπειρίας του ακτίστου φωτός. Στο ίδιο πλαίσιο θεολογικού και φιλοσοφικού προβληματισμού, εξετάζεται στη συνέχεια η «Φόνισσα» του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη ως χαρακτηριστικό σημείο συνάντησης του αρχαιοελληνικού και του χριστιανικού πεσιμισμού. Επίσης, αναλύονται αγιολογικά κείμενα της Παλαιολόγειας περιόδου, τα οποία προσεγγίζονται όχι μόνο ως πνευματικά αναγνώσματα, αλλά και ως πολύτιμες ιστορικές πηγές κοινωνικής κριτικής. Εν συνεχεία, μελετάται το έργο του Αλ. Κοσματόπουλου, με έμφαση αφενός στη διαχρονική παρουσία της βίας στην ιστορική εμπειρία και αφετέρου στην ανάδειξη της ησυχαστικής άσκησης ως εναλλακτικής πνευματικής στάσης. Στο θεολογικό αυτό πλαίσιο, υπογραμμίζεται ότι το Βάπτισμα συνιστά το θεμέλιο της ένταξης του πιστού στο εκκλησιαστικό σώμα και οφείλει να συνδέεται άρρηκτα με την ορθόδοξη πίστη. Τέλος, παρουσιάζεται η μεταμοντέρνα θεωρία της «αδύναμης σκέψης» του Gianni Vattimo, η οποία εισηγείται ένα πρότυπο χριστιανισμού απαλλαγμένου από μεταφυσικές βεβαιότητες, θεμελιωμένου πρωτίστως στην αγάπη και τον διάλογο.  Περιοδικό Diadromē.